WAT IK TOEN NIET WIST, MAAR NU WEL WEET…

Als kind was ik al een enorme dromer, maar wat ik niet had was die ene ultieme droom. De richting in mijn jongere jaren was min of meer al gevormd door de grote aanwezigheid van een gemeenschappelijke sport. Mijn leven stond in het teken van trainen, wedstrijden met daar tussendoor school en later werk. Dromen en nadenken over mijn pad leek niet aan de orde.

Leek, inderdaad, want rond mijn 33ste hakte ik om diverse redenen de moeilijke knoop door om de sport te laten voor wat het was. Een mega beslissing en verandering in mijn leven. Stond ik daar ineens min of meer verdwaald. Ik had iets dat zo bepalend was in mijn leven losgelaten en vroeg me serieus af wie ik was en wat ik echt leuk vond. Want heel eerlijk, ik had geen enkel benul!

En dan start het avontuur. Ik had een goede baan bij Randstad, waar ik prima werk leverde, maar was ik daar na 8 jaar nog wel blij? Eigenlijk ook niet meer. Ik maakte de overstap naar een productieorganisatie waar ik mij op HR en een opleidingsacademie stortte. Leuke periode met fijne collega’s, maar ook daar was ik na 3 jaar niet meer gelukkig. Terugkijkend was onbewust de rode draad, dat ik in dienst was van en dingen deed wat anderen van mij verlangden. Ik bleek niet meer te kunnen geven!

MIJN REIS….

Ik nam nogmaals een grote beslissing en leverde mijn contract in, de ‘zekerheid’, het fijne inkomen en koos voor ultieme vrijheid én voor het ondernemerschap. Mijn grootste worsteling in het ondernemerschap was het vinden van mijn richting. Zo ben ik eerst begonnen met HR interim klussen, dit was iets wat ik kon, maar ik merkte al vrij snel dat dit mij niet heel blij maakte. Vervolgens zette ik mijzelf op de kaart als loopbaanadviseur. Met 8 jaar Randstad was dit wederom een logische keuze. Maar hier merkte ik hoe belangrijk het is om de juiste klant te hebben, klanten die je energie geven. Deze energie vond ik niet altijd in de klanten die van baan moesten wisselen of eigenlijk helemaal niet wilden veranderen.

Het was best een struggle, dat ondernemerschap. Ik probeerde zichtbaar te zijn, maar was er voor iedereen, maar net niet voor iemand. Ik lanceerde van alles, maar afnemers leken van de aardbodem verdwenen. Dit deed mijn zelfvertrouwen geen goed en de twijfels begonnen toe te nemen. Was ik wel geschikt als ondernemer? Kon ik het wel? Had ik wel wat te brengen?

 

WAT NU ALS IK HET NIET KAN….

Het was best een struggle, dat ondernemerschap. Ik probeerde zichtbaar te zijn, maar was er voor iedereen, maar net niet voor iemand. Ik lanceerde van alles, maar afnemers leken van de aardbodem verdwenen. Dit deed mijn zelfvertrouwen geen goed en de twijfels begonnen toe te nemen.

Totdat ik mezelf vragen ging stellen. Waarom was ik ook al weer begonnen als ondernemer? Wat was het diepe verlangen wat ik had. Lastige vragen, omdat ik ze niet echt eerder had gesteld.
Ik ontdekte dat ik zo krampachtig opzoek was naar het vinden van mijn pad, dat ik de belangrijkste sleutel vergat. Dat was ikzelf!
Ik leerde vertrouwen op mijzelf, ik leerde vertrouwen op mijn intuïtie, ik leerde mijn energie zo in te zetten dat het voor mij ging werken. Het grappige is dat het pad waar ik zo angstvallig naar opzoek was langzaam voor mij ging openen.

Ik kan mijn energie kwijt bij ondernemers en haal de grootste voldoening uit om andere ondernemers te helpen bij het vinden van hun pad. Hoe graag we willen gaan voor zichtbaarheid, focus en resultaat, dit gaat niet zolang onze richting niet helder is. Ik weet dit, omdat het ondernemerschap nu bijna vanzelf gaat, ik zit op het juiste pad, het klopt en het stroomt. Dit is wat ik jou ook gun!